10 september 2013

Missen jullie ons al? No Worries! We zullen waarschijnlijk nooit stoppen met reizen.
Volg de laatste reisverhalen (Nederlands en Engels) nu altijd op:

The Travel Tester

===========



Ben je op zoek naar meer reisinspiratie en reistips? Neem dan een kijkje op mijn nieuwe website The Travel Tester, waar je lifestyle inspiratie voor reizigers kunt vinden. Op de site vind je tips om je eerste onafhankelijke trip te beginnen en om meer betekenisvol en verantwoord te reizen. Laat me je helpen de beste lokale ervaringen op te doen, zodat je er zeker van bent verrijkt terug thuis te komen.

Are you looking for more travel inspiration and travel tips? Check out my new website The Travel Tester, where you will find lifestyle inspiration for travellers. On the site, you will find tips to start your first independent trip and to travel more meaningful and responsible. Let me help you get the best local experiences, so you are sure to come back home enriched.


Hier zijn enkele van mijn meest populaire artikelen op The Travel Tester / Here are some of my most popular articles on The Travel Tester:

Mijn persoonlijke advies voor jullie aankomend reizigers die staan te popelen de wereld te ontdekken en de tijd van je leven te hebben / My personal advice for all you first time travellers eager to explore the world and having the best time of your life.


Ideeën om leven & reizen te combineren en betekenis in beide te vinden. Ik deel mijn beste lokale vondsten met je - voorbij de brochures. / Ideas on combining life & travel and finding meaning in both. I'll share my best local finds - beyond the brochures.


Bronnen voor reisschrijvers, bloggers en fotografen en degenen onder jullie die in of met de reisindustrie werken. / Resources for travel writers, bloggers and photographers and those of you working in or with the travel industry.



Ik hoop je snel te mogen verwelkomen op The Travel Tester blog! 
I hope to welcome you to The Travel Tester blog soon!

- Nienke


MORE COOL STUFF:

Travel Photos on Facebook

Travel Tips on Twitter
Travel Inspiration on Pinterest
Travel Life on Instagram
Travel Videos on YouTube
Travel Stories on Google+
Travel Resources on StumbleUpon

30 december 2012

Het grote Nick-en-Nienke Jaaroverzicht


2012: wat er allemaal gebeurde (en hoe het nu verder zal gaan in 2013)

01

Ongelooflijk. Het is alweer een jaar geleden dat hier 10 man familie op de stoep stond. We sleepten ze mee naar het Opera Huis (linksboven), stapelden ze op in ons huis in Stanmore (rechtsboven) en lieten ze flink wat hoeken van het land zien.

De tweede helft van Januari hebben we het weer zonder bekende gezichten moeten doen en sloten we regelmatig aan bij de vriendengroep van Adrian die ons meenamen naar leuke feestjes, etentjes en sportwedstrijden (linksonder). Alleen dat cricket, daar zijn we nog steeds geen enthousiaste supporters van.

Met Nicks regelmatige en Nienke's flexibele baan konden we af en toe een compleet weekend vrij regelen en zo trokken we onder andere naar het Royal National Park ten zuiden van Sydney om te genieten van de rust, vogels te spotten (ja, we zijn zo'n stel) en heerlijk te wandelen. (rechtsonder)

02

Februari. Och ja, dat was zo'n zware maand. We hadden lange lunches vlakbij Nick zijn werk (linksboven), feestjes met gratis eten en drinken via Nienke haar werk (rechtsboven), dagen op het strand (linksonder) en diners ter ere van het weerzien met oude bekenden van eerder gemaakte reizen (rechtsonder).

Maar ja, iemand moet het toch doen?

03

Maart en April trokken we uit om de westkust van Australië te bekijken. We reden van Perth helemaal naar Broome in het noorden.

In maart waren de hoogtepunten onder andere: in een propellervliegtuigje boven Rottnest Island vliegen (linksboven), 4WD door de Pinnacles Dessert (rechtsboven), wandelden in de bloedhitte van het Kalbarri National Park (linksonder) en zagen wilde emu's, zeekoeien, haaien (niet gepland), schildpadden en dolfijnen in de omgeving van Monkey Mia (rechtsonder)

04

Het tweede deel van de reis kwamen we langs prachtige plekken zoals het Karijini National Park (linksboven), het Cape Range National Park (rechtsboven) en eindigden we in Broome, waar we een 
frilled neck lizard als vriend op de camping kregen en zagen we een prachtige zonsondergang op het strand.

Helaas moesten we om omstandigheden de reis afbreken en dus zullen we nog een keer terug moeten om het laatste deel van Broome naar Darwin, via The Kimberley's nog een keer goed te bekijken!

05

Mei zal jullie misschien nog in het geheugen gegrift staan, want toen kwamen we als een wervelwind langs en jullie kaas opeten, bier drinken, patat en kroketten smullen, baby's knuffelen, uren bijkletsen, kat troosten, bloemen bewonderen en wat al niet meer… voor we het wisten zaten we weer in het vliegtuig terug te blikken op een fantastische maand. Bedankt!

06

Sydney organiseert het hele jaar door geweldige festivals en in de maand juni zijn dat vooral de kunstzinnige evenementen. Zo werd het Opera Huis verlicht tijdens Vivid Sydney (linksboven) en trokken we naar Cockatoo Island voor de Art Biennale '12 (rechts).

En oh ja, we ontmoetten ook de Minister President, Julia Gillard.

(In Madame Tussauds, maar dat even terzijde)

07

De maand Juli is Nienke jarig, dus feest! 3x taart (linksboven), wijnproeven in de Hunter Valley (rechtsboven en linksonder), het kon niet op. Deze maand schreef Nienke zich ook in voor de sportschool, niet geheel verwonderlijk. Van iemand die beweerde nooit een voet in een sportschool te willen zetten, veranderde ze spontaan in een aanhanger en Pilatest, Body Balanced, Yogaat en S'hbammed ze er lustig op los.

Een tweede feestje was ook van doen deze maand: we kregen namelijk een nieuw huisje midden in de wijk Kings Cross! Nick blij, Nienke blij, Neill de vogel blij. Goede maand!

08

We trokken deze maand wat vaker de drukke stad uit en maakten wandelingen naar mooie baaien zoals Double Bay (boven) en Rose Bay.

Ook gingen we een weekend kamperen (ja brr, het is winter hier!) in het Booderee National Park, bij Jervis Bay (ten zuiden van Sydney) en hadden we een aantal succesvolle fotoshoots met de lokale wildlife, zoals kangoeroes en kookaburra's (foto's onder)

09

Alle leuke dingen die we deze maand deden werden overschaduwd door het verlies van ons kleine huisgenootje Neill.

Deze kleine, slimme, cheeky valkparkiet met zijn toffe kuif en uitgebreid liedrepertoire (+imitaties van telefoons) zorgde altijd voor veel plezier in huis en het is dan ook ineens een stuk stiller geworden… 

We zullen hem altijd blijven missen!

10

Met het bezoek van Phillipe (linker foto's), een vriend van Nick van de Universiteit, trokken we weer de toeristen schoenen aan en bekeken we de stad met een paar leuke wandelingen. Erg aanstekelijk als je iemand te logeren hebt die de stad voor het eerst ontdekt en razend enthousiast is!

Via Nienke's werk kregen we ook nog eens een Bridge Climb aangeboden (rechtsboven), zodat we nog maar weer eens vanaf een ander standpunt te zien kregen wat een prachtige stad Sydney is. We voelen ons erg bevoorrecht.

Met het concert van Mumford and Sons sloten we deze maand helemaal met een knaller af! Te Gek!

11


Op de een of andere manier hebben we erg veel dingen gebakken deze maand (zie het bewijs op de onderste foto's). Koekjes, Beef Pie, Wafels, Pepernoten… Het kon niet op!

Misschien kwam het omdat we deze maand ook dolfijnen zagen (linksboven) en nogmaals een deel van de Harbour Bridge beklommen (rechts boven) om over de haven uit te kijken. Daar krijg je namelijk ontzettend trek van.

12

December was weer een klassieke 'niet te geloven wat een feest weer'-maand voor ons. Zo begonnen we met een echte Australische bruiloft in de Hunter Valley (linker foto's). We waren namelijk uitgenodigd door Trent (de broer van Adrian) die trouwde met Michelle. Een prachtig feest, veel leuke mensen en we hebben dan ook erg genoten.

8 December was Nick zijn verjaardag, die we met een flinke groep vrienden (vanuit de hele wereld, Nederland, Australië, Duitsland, Italië, Engeland, Oostenrijk en Schotland) met een picknick in het park en later bij ons thuis en in de kroeg vierden.

Met kerst reisden we naar het noorden af, waar we de feestdagen doorbrachten met Adrian zijn familie. We werden ontzettend verwend, kregen volop te eten, te drinken, zelfs cadeautjes en het geheel werd afgesloten met een enorm kerstmaal. (rechter foto's). Een erg leuke ervaring!

En dan hebben we het enorme vuurwerk boven de Sydney Harbour Bridge zelfs nog te goed. 2012 gaan we dus knallend uit samen.


Wat nu?

Tja, nu komt 2013 er alweer bijna aan. Zoals de meesten van jullie weten hebben we besloten 1 februari naar huis te komen en Sydney achter ons te laten. We hebben dus nog iets meer dan een maand om afscheid van Australië en ons leven hier te nemen. Een gemengd gevoel.

Een echt afscheid nemen zal het zeker niet worden, want dat we hier ooit weer terugkomen staat wel vast. Maar het zal een tijdje duren voor we hier weer zullen zijn en het zal niet hetzelfde zijn zonder ons huis en onze banen hier. We zullen dan weer gewoon toerist zijn in plaats van 'local'.  

Maar niet getreurd, want voorlopig richten we ons lekker op iedereen thuis. De carnaval komt eraan, de skivakantie, een bruiloft en een aantal verjaardagen. We vallen met onze neus in de boter. Daarna is het op zoek naar een nieuw huis, een nieuwe baan, een nieuwe uitdaging. Kortom: we gooien het roer weer eens helemaal om en zien wel waar het schip strand. Spannend.

We willen iedereen heel erg bedanken voor alle leuke reacties op de blog, alle kaartjes, smsjes, whatsapps en zelfs complete audio- en videoboodschappen en verrassingspakketjes die we van jullie hebben ontvangen de afgelopen 2 jaar. Zo waren we toch een beetje dichtbij huis.

Voor nu is dit het laatste bericht op de blog, maar als we weer een wild idee krijgen en naar een ander land trekken gaan we hier natuurlijk weer gewoon lekker verder schrijven. (Maar laten we het er voorlopig maar op houden dat we Nederland nooit meer verlaten, anders maken we onze moeders misschien onnodig ongerust.)

Dus:

Tot ziens!

Wij wensen iedereen een heel goed 2013

En we zien jullie snel

05 oktober 2012

Goede Tijden, Slechte Tijden

Nee, we zijn niet soap-verslaafd geworden, al is dat hier wel makkelijk met zoveel pulp op de televisie. Ik denk dat er nergens zoveel slechte televisie te vinden is als hier in Australië en dan met name tijdens de reclames. Al is het met gekromde tenen, je lacht je af en toe gek om wat je hier allemaal voorbij ziet komen. 
De gemiddelde Australische reclame ziet eruit alsof hij in een schuur gemaakt is, met minstens een raggende elektrische gitaar van iemand zijn kleine broertje op de achtergrond, beelden als een Powerpoint presentatie en een super overdreven stem van iemand die het allemaal nét even te leuk schijnt te vinden. Alsof je naar AT5 of Omroep Brabant zit te kijken, nee dat is zelfs nog een belediging voor onze stadsomroepen.  

En als de reclames voorbij zijn, dan beginnen de Australische versies van programma's die overal ter wereld nét even beter zijn. Zo heb je hier 'Farmer wants a Wife', waar natuurlijk geen komkommerboer en Yvon Jaspers aan te pas komt. Hier zijn de boeren gespierd, rijden ze allemaal paard en kunnen ze barbecueën als de beste… toch ff wat minder kneuterig als bij ons. En ja, Dat is verbazingwekkend genoeg erg jammer!
Verder proberen we hier af en toe te kijken naar de X-Factor, maar dat is bijna niet mogelijk, omdat het in Australië doodnormaal is dat je vanaf het moment dat je in de zaal gaat zitten tot het moment dat je weer in de auto stapt naar huis keihard begint te gillen. Of er nou opgetreden wordt of de jury geeft commentaar, het complete publiek zit te krijsen als een stel speenvarkens die aan het spit geregen worden. Niet normaal. Daar had HenkJan Smits toch wel een stokje voor gestoken dacht ik zo. 

Het enige voordeel is hier qua TV is dat we Amerikaanse series vaak tegelijk uitgezonden krijgen als aan de andere kant van de Ocean, dus smul ik van een nieuwe serie Greys Anatomy en Nick vooral van de nieuwste NCIS. Je moet toch wat op een regenachtige avond :)

Televisie is zo ongeveer het enige dat de Australiërs wat betreft telecommunicatie een beetje voor elkaar hebben weten te krijgen trouwens. Want op het gebied van telefonie en internet is het hier dramatisch gesteld. 
Met Vodafone ben je alleen bereikbaar als je in de mast zelf zit en als je hier een thuisaansluiting internet probeert te krijgen, moet je eerst een telefoonkabel laten aanleggen, want het gebouw zelf is daar niet op berekend. Maar dat hoorden we natuurlijk pas toen we het internetabonnement al hadden afgesloten en dus hebben we 6 maanden internet en een modem gekocht terwijl er nergens in huis een aansluiting voor bleek te zitten. 
Daar waren trouwens 4 techneuten voor nodig om dat uit te vinden, waarvan 1 aan ons vroeg of we misschien een schroevendraaier hadden, omdat hij die niet mee had… eh juist, dat geeft wel een beetje aan wat voor een prutsers er hier zijn. 

Het lijkt wel of alle techneuten hier maar 1 soort taak tegelijk kunnen en als er meer bij komt kijken, dan moeten ze iemand anders bellen. (zo was het ook toen onze auto stuk was, 1 persoon kan de koppeling maken, maar vraag hem niet ook ff naar de koplampen te kijken, want dan verwijst hij je door naar een elektricien). Ja het is lachen met die Ozzies. Ze hebben overal verstand van en kennen iedereen die iets kan, maar als puntje bij paaltje komt heb je daar natuurlijk geen kangoeroebal aan. 

Ja in Nederland was het zo slecht nog niet allemaal wat dat betreft (maar ik ben deze week dan ook wel in een vrij nostalgische bui op de een of andere manier, even ter verduidelijking)

Toch is het bij jullie in het kikkerlandje kennelijk minder leuk aan het worden, want de hordes Nederlanders die ik deze week al langs heb zien komen zijn niet meer te tellen. Maar wel hartstikke leuk natuurlijk! Het hostel zit weer vol met enthousiaste reizigers in plaats van overwinterende Ierse jongens die in de bouw komen werken. Fijn! 

Wij hebben zelf in huis tegenwoordig ook een Foster Parents Hollandertje aangekomen, want sinds onze geliefde vriend Neill (de valkparkiet, even ter verduidelijking) een paar weken geleden het leven gelaten heeft, voelen we ons af en toe stiekem best een beetje eenzaam. 

Gelukkig kende Nick via de TU Eindhoven Phillipe, die hier nu is vanwege een bruiloft van zijn neef. En dus zijn we gisteren op het toeristenpad geweest en sjokten we de halve stad met hem door. Jetlag of niet, je zult zien dat Sydney mooi is, podverdikkie!
De laatste keer dat we het prachtige stuk van Kings Cross to aan de haven maakten was afgelopen December, toen onze families over waren! Wat is de tijd snel gegaan...


IMAG0203 
RIP Neill




IMAG0496 
  IMAG0509 IMAG0500

Bij het zien van de Botanische tuinen, het Opera House en vanaf de Harbour Bridge over de haven uitkijkend, zagen we weer eens met een frisse blik wat een fantastische stad Sydney eigenlijk is. En dat positieve gevoel konden we na een aantal tegenslagen aan onze – en aan de kant van het thuisfront- best wel goed gebruiken! 

Het is goed om af en toe weer even te beseffen dat we ons gelukkig mogen prijzen om hier te mogen wonen en werken en al missen we Nederland natuurlijk enorm, we genieten nog heel even door van onze tijd hier.

Tot snel!


IMAG0524

03 september 2012

Lekker Weg In Eigen Land

Het laatste verhaal van Nick ging over het intrekken in ons nieuwe huis. Inmiddels zijn we goed gesetteld (ik ben zelfs ingeschreven bij de sportschool - het moet niet gekker worden) en weten we tussen het harde werken door tijd te maken voor een heleboel leuke dingen. 

En ja, wat doe je dan zoal als Expat in Sydney? Dan ga je natuurlijk lekker weg in eigen land. Of zoals Nick zegt: 'laten we eens op littleweekendaway.au kijken' (weekendjeweg.nl hebben we hier natuurlijk niets aan). Het enige verschil met thuis is dan wel dat je na 2 uur rijden niet in Maastricht of of Texel op een terras met Duitsers zit, maar dat je ineens tussen de wijnvelden of in een Nationaal Park staan. Wel ook met Duitsers, overigens, daar ontkom je ook hier haast nergens aan.  

Op mijn verjaardag in eind juli (bedankt voor alle leuke pakketjes, kaartjes en berichtjes voor wie ik vergeten ben terug te schrijven, drukdrukdruk ... we roepen dan ook vrij regelmatig hardop en verschrikt uit: 'is het nu alwéér vrijdag?!!') zijn we naar de Hunter Valley ten Noorden van Sydney gereden. Via mijn werk konden we daar op een 'famil' (lees: een gratis reisje om een bepaald reisproduct van een touroperator te leren kennen en het daarna beter te kunnen verkopen aan gasten), dus dat lieten we ons geen twee keer zeggen. Mijn collega Sam ging mee en Nick mocht ook aan de wijn, want die werkt inmiddels praktisch ook bij het hostel, zo vaak zit hij hier gezellig bij me achter de balie. Andersom is het er nog niet van gekomen, ik mee naar Nick zijn werk. En dat is raar eigenlijk, want ik ben vrij goed in het maken van kleurplaten en knutselen met karton en lijm... 

De Hunter Valley is een van de grootste wijngebieden in Australië en dus gingen we een aantal wijnmakers af om het een en ander eens goed te proeven. Yum! Onder het genot van een kaasplankje hier, een BBQ lunch daar en tussendoor nog een bier- en champagne proeverij en een chocolade taart (ik was ten slotte jarig en had pas 2 taarten gehad de dagen ervoor, dus tja...) was het een heerlijk dagje uit. 


01 02
Taarten In Overvloed! 
(bovenste allebei gebakken door mijn ex-collega Bene)


03

04
Feestje Thuis



05 06


07 10


08 11
We hebben het ons goed laten smaken...
Je blijft natuurlijk wel gewoon een Hollander. Hoppa!

12


Maar voor leuke dingen hoeven we hier niet ver te rijden. Zo hebben we laatst een wandeling gemaakt vanaf ons huis, via Rushcutters Bay langs de kust naar Double Bay en daar een prachtige zonsondergang gezien. 

En daarna gewoon met de bus vrijwel voor de deur weer afgezet worden, dát is pas avontuur met stijl, mensen. 

13

14

15

Afgelopen weekend hebben we het allemaal wat grondiger aangepakt. Ik kreeg vrijdag op mijn werk te horen dat ik de zondag toch niet voor een collega hoefde over te nemen, en dus boekten we gelijk een auto om een keer het gebied ten zuiden van Sydney te bekijken. Zaterdag gooiden we wat eten, dekens en een tent (ja, de helden! 's nachts is het hier 4 graden, huuh!)  in de achterbak en reden we naar 'Jervis Bay', waar we een nachtje in het Booderee National Park sliepen.

Het park was echt prachtig en we hadden ontzettend veel geluk met het weer. Zodra we aankwamen pakten de wolken samen, maar een uurtje later was de lucht weer strak blauw en bleeft dat tot het eind van het weekend. We waren omringd door de meest idiote vogels en dieren zoals kangaroes (die komen hier tot op het strand!), wallabies, hagedissen, possums (die schoof trouwens bij ons aan tafel aan) en zelfs een echidna. Echt super gaaf!

We hebben nog even geprobeerd een kookaburra (dikke vogel met groot hoofd) in onze tas te steken, maar hebben hem toch maar weer laten gaan om ons kleine parkietje Neill geen hartverlamming te bezorgen. Je ziet ze al samen op een (doorgebogen) stokje zitten, haha.

16 17
Het vlees werd bij de openbare barbecues zelfs meegeleverd!

18

Kookaburra's zijn Stoer.


20 19

21

22


24     25 28

26
Wel eens een kangoeroe zandkastelen zien bouwen? Wij wel!


We hebben in het park flink wat afgewandeld, maar het was er dan ook prachtig weer voor. Met veel uitzichtpunten keek je regelmatig over de hele baai heen!

29 30
-oh- en -ah-

31

32

34
Beetje te koud nog om te zwemmen, maar toch mooi dat blauwe water!

36 33

35 
27

39 40



37

38

Net toen we dachten dat we alle gekke beesten wel gezien hadden, waggelde er een super schattige echidna (lees: egel met buidel die ook eieren legt) de weg over. Waaah!!! Wij dus nog een kwartiertje op onze knieën (voor jullie vermaak natuurlijk) gelegen, met het volgende resultaat:

42

43

44


Lief he?!

Nou, na zoveel avontuur moeten wij ook even uitrusten, dus een dikke doei voor nu en hopelijk hebben we snel weer genoeg leuke dingen gedaan om over te vertellen...

Later!

41